Dlaczego reformy oświaty nigdy się nie skończą ?

Zwrot ”reforma oświaty” kojarzy się ze zmianami w strukturze
szkolnictwa i programach nauczania. Taka reforma zwykle powinna mieć
miejsce raz na pewien czas i współgrać ze zmianami cywilizacyjnymi,
które zachodzą w danym kraju.

Jednak ostatnio mamy do czynienia ze zjawiskiem jakościowo nowym.
Reformy nie są już jednorazową akcją, raz na kilka czy kilkadziesiąt
lat, ale są jakby stanem permanentnym.

Ministerstwo edukacji właściwie cały czas coś reformuje.

Ciągłe reformowanie zakłada, że to, co przed chwilą poprawiono, było
złe (lub niedoskonałe), ale i wprowadzona nowość może wkrótce zostać
uznana za pomyłkę.

Dlaczego tak się dzieje?

Przyczyną permanentnych reform jest budowanie na złych fundamentach.
Efektem czego są negatywne skutki proponowanych zmian. Rządzący,
jakby na oślep szukają wciąż nowych ulepszeń, ale bez rezultatu.

Dlatego ”reformy” będą trwały i trwały, dopóki system nie zostanie
zbudowany na zdrowych fundamentach.

Dla prenumeratorów Biuletynu Klasycznego przygotowałem zestaw
artykułów podejmujących zagadnienia reform oświatowych z ostatnich
lat.

Materiał w formie PDF można pobrać za darmo z tej strony
—>http://www.feedbooks.com/userbook/19579/reformy-o-wiatowe-2008-2010

Zachęcam również do zapoznania się z tekstem: „Uczeń, jako trybik w
machinie państwowej” —> http://gourl.org/komentarz8 i zostawienia
pod nim swojego komentarza.

Dariusz Zalewski

Edukacja klasyczna w XXI w.

http://edukacja-klasyczna.pl